389 | Lanzarote

Als rasechte kampeerders zien wij soms wel eens wat door onze eigen vingers. Een weekje Lanzarote bijvoorbeeld, in een resort dat van alle gemakken voorzien is. Géén all-inclusive, dat bleek 3 jaar terug op Corfu toch nét iets te veel van het goede – ons kampeerbloed kon daar niet zo goed tegen, wij zijn meer van het gaspitje en de pan met ‘macaroni a la Smac’. Na een bezoekje aan Schiphol begin dit jaar begon het te kriebelen en welgeteld 5 uur later hadden we geboekt voor een verblijfje in Sands Beach Resort op een van de Canarische Eilanden.

Inmiddels zijn we dus al weer terug en het was (hoe kan het ook anders) heerlijk. Zon, lava, zee, lava, autootje, vulkanen, lava, cactussen (cacti? cacteeën?), lava, BurgerKing, lava, Ikea, César Manrique, lava, Veo veo, lava; stuk voor stuk ingrediënten van een prachtig weekje op viereneenhalf uur vliegen van Schiphol. Had ik lava al genoemd? Nee? Lava! De CE zijn van vulkanische origine en het duidelijkst blijkt dat op Lanzarote. Lava links, lava rechts en lava recht voor je uit. Persoonlijk hou ik wel van een portie lava op zijn tijd (hé, ik heb met eigen ogen de Etna roodgloeiende lava zien spugen!), maar mijn eega en de koters hadden het na het zoveelste lavaveld wel gezien. Ik vrees dat de running gag voor komend jaar zal zijn ‘hé kijk eens roel, wat een boel lava’…

Foto’s alhier

388 | Vuurdoop

Gepokt en gemazeld door de jarenlange ervaring met het in levende lijve zien van Cowboy Billie Boem en K3, werd het tijd om Isa en Jip eens kennis te laten maken met het échte werk als het gaat om concerten. En hoe kun je dat beter doen dan op een zonovergoten zondag naar het dito Amsterdam te treinen voor een popfestival! Ticket for Tibet is een leuk, kleinschalig popfestival dat de onderdrukking van Tibet door China aan de kaak stelt. Op het NDSM-werf in Amsterdam trad de creme de la creme van de vaderlandse popscene op.

Met 2 koters is het natuurlijk onbegonnen werk om tot 22.30 te blijven om maar niks van Blöf te missen (ik kan de O met een / erdoor niet zo snel vinden, sorry). Dat betekende dus even focussen op de Artiesten Waar Het Werkelijk Om Draait (laten we eerlijk zijn, Blöf kan papa sowieso niet bekoren). Dus werden ook o.a. Moke, The Scene, De Heideroosjes van tevoren al op de onhaalbare kaart gezet. Papa’s voorkeur ging met name uit naar de optredens van Agua de Annique, Postman, Racoon en (natuurlijk) Claw Boys Claw. Nou, dat is redelijk gelukt (op Postman na, die had afgezegd):


Peter TeBos (zanger Claw Boys Claw)

Anneke – Agua de Annique

Racoon voor een sessie in de KinkFM-tent (live op de radio) met Isa en Jip op de voorgrond :-)

Isa en Jip vonden het een geweldige dag. Rondsjokken langs skateramps, Tibetaanse tenten, drank ende versnaperingenkraampjes, sieradenmakers, frietkotten, sjouwende roadies, betalen met plastic muntjes; ze vonden het allemaal even interessant. In een poging om aan te geven waar het vandaag allemaal om ging hebben we ze maar verteld dat Tibet een arm land is en dat de mensen daar niet mogen zeggen wat ze willen. Het plassen in een Dixie leverde overigens nog de meest verwonderde gezichten op. Maar goed, als je even later Anneke van Giersbergen (vroeger van The Gathering maar inmiddels erg happy met haar eigen ensemble ‘Aqua de Annique’) vanop 5 meter afstand in papa’s nek mag bekijken, tja, dan zie je het sanitaire ongemak graag over het hoofd. Dat Jip af en toe zijn handen op zijn oren hield , dat heeft Anneke hopelijk niet gezien. Het was in ieder geval geen subtiele poging om de kwaliteit van het optreden te duiden; het was vermoedelijk iets te hard :-)

Het festival was uiteindelijk met 9500 bezoekers bijna helemaal uitverkocht. Laten we hopen dat de awareness rondom Tibet in de aanloop naar de Spelen alleen nog maar toe zal nemen en dat de lafbekken in de Nederlandse politiek nu ook eens hun rug rechten en een officieel statement maken in de richting van China.

Meer foto’s alhier

Oh ja: we zijn ook nog te zien op Nu.nl :-) Klik hier voor een videoverslag en let dan vooral op de eerste seconden: als de camera in volle vaart van links naar rechts zwaait zie je ons zitten. Papa in een blauw gestreept jasje en mama met een paarse sjaal om. Als de camera tot stilstand komt zit mama helemaal links in beeld.

Nagekomen bericht (dank, Armad!): we stonden vandaag schijnbaar ook nog eens in vol ornaat in de Metro. Klik hier en kijk of je ons kunt spotten.

387 | Zes!

Zes! Groot? Ja joh! Een stuk groter dan vijf in ieder geval. Foto’s zijn te zien alhier.

Oh ja; de tijdens Pasen ontstane discussie omtrent het wel en weer van de Here Jezus himself kreeg een ludiek vervolg dat zich focuste op de meer existentiële vraagstukken des levens:

Mama: God heeft Jezus gestuurd
Jip: Geloof ik niet
Isa: Die kwam uit Maria zijn buik, geloof jij dat?
Mama: Nee, ik ook niet
Jip: De mensen kwamen van de apen
Mama/Isa/Jip: Hahaha!
Jip: Was jij vroeger dan een aap?
Isa: Papa wel, met zijn apenbrilletje!
Mama: Nee dat duurde héél lang
Jip: Is opa dan een aap?

386 | Paas

Terwijl de slee bijna weer uit vet kon worden getrokken leverden de paasdagen weer eens een leuke ‘praatje’ op. Dat de kids op een katholieke school zitten werpt nog niet direct vruchten af als het gaat om het reproduceren van wat essentiële trivia rondom deze feestelijkheden. Ze kwamen overigens wél in de buurt:

Jip: Ik weet wat voor dag het is! Vandaag is het witte donderdag
En weet je wat het morgen voor dag is? Eh… eh….. (stilte)…… Lieve vrijdag!!!

Isa (bijna verontwaardigd): Nee Jip, morgen is het Groene Vrijdag!

Nóg meer ‘praatjes’ zijn te vinden op de praatjespagina.

385 | Alaaf…

Arbeidsperikelen zijn de hoofdoorzaak van het feit dat er dit jaar nog weinig te beleven valt op deze site. Faillissementen zijn nooit grappig, zeker niet als het om je eigen werkgever gaat. Gelukkig is de toko overgenomen door een bedrijf in Eindhoven en ziet de toekomst er een stuk rooskleuriger uit dan de laatste maanden. Maanden die werden opgevuld met Klussen, Klaas, Kerst, Knallen en Karnaval. De 5 K’s, zo u wilt. Of nee, de 6 K’s: Kindje Wijdemans Jr. gaat medio augustus gereleased worden. Broer- danwel zuslief van nichtje Emme. Hoera!

Aangezien 1 plaatje meer dan 1000 woorden, nodig ik u uit uzelf uit te leven op de meest recente fotopagina. Er zijn er immers meer dan voldoende geschoten gedurende mijn afwezigheid alhier!

384 | Boem & Klaas


Cowboy Billie Boem – gezien in de Verkadefabriek – 25.11.07


Intocht Sinterklaas – 18.11.07

383 | Disney

Een weekendje Eurodisney Disneyland Resort Parijs vergt normaliter een dosis planning van heb-ik-u-daar. Een hotelkamer reserveren voor het kerstseizoen is iets dat je toch wel minstens een half jaar van tevoren moet doen, omdat je anders dikke kans hebt dat alle accommodaties zijn volgeboekt. Dus het was op zich wonderbaarlijk dat ik, toen ik vorige week eens voor de grap ging kijken wat de mogelijkheden waren, nog een kamertje vond in het Kyriad Hotel. Twee nachtjes, drie dagen toegang tot zowel Eurodisney Disneyland als Disney Studios. Niet een van ‘dé’ Disney hotels, maar wel quasi-officieel behorend bij het resort. Nog geen 5 minuutjes met de pendelbus, gelegen op de flanken van een prachtige groene vallei. Niet dat je daar veel aan hebt, want je zou wel aardig stom zijn om een smak duiten op te hoesten om vervolgens de hele dag vanuit je hotelkamer naar een meertje gaan zitten te kijken. En dus, een dikke week nadat we spontaan besloten om richting Parijs te gaan, stonden we op vrijdagmiddag voor de poorten van Disneyland.

Het is handig als je de weg weet. In de 15 jaar dat het park bestaat zijn we aardig bedreven geraakt in het rondsjouwen door de Eurodisney Disneyland-landerijen: met dit bezoekje kwam de teller op 5. De voorgaande 4 x vonden plaats in allerlei configuraties – met familie, met z’n 2tjes, tijdens de jaarwisseling van 1996 (of 1997, pin me er niet op vast) of ‘gewoon’ als dagtripje tijdens een lang weekend Parijs. Voor het eerst met de eigen kids is het echter een hele andere gewaarwording. Geen Big Thunder Mountain, geen Space Mountain, geen Star Wars, geen Indiana Jones. Niet dat ik zo’n achtbaanman ben trouwens; tijdens bezoek nr. 3 was ik zo stom om vlak na de opening van het park naar Space Mountain te sprinten. De rest van de dag was ik licht in mijn hoofd en in mijn voeten. Waardeloos.

Nee, dit keer lag de focus op het ‘kleinvermaak’. It’s a small world, Sneeuwwitje, Peter Pan, afijn, als u er wel eens geweest bent dan weet u waar ik het over heb. En natuurlijk de diverse (al-dan-niet verlichte) parades en de Candleabration (het ‘aansteken’ van het kasteel van Doornroosje). Op theatrale wijze worden dan de lichten van Main Street, het centrale plein en het kasteel gedoofd om vervolgens spectaculair weer te worden ontstoken. De kids waren er erg van onder de indruk.

Hoewel ik Eurodisney Disneyland Parijs geblinddoekt en met twee vingers in de neus voor u kan uittekenen vonden Jip en Isa het prachtig om af en toe zelf de plattegrond erop na te slaan. Op zoek naar bijvoorbeeld Buzz Lightyear’s rijdende laserschiettent, de vervanger van de (10 jaar geleden al oubollig aandoende) panorama-diashow in Discoveryland. Erg leuk. Ook het nieuwe theater in Frontierland waar Mickey’s kerstshow werd opgevoerd had ik nog niet eerder gezien.

Op zaterdagochtend werd overigens eerst even de RER gepakt richting Charles de Gaulle – Étoile. Een overstapje op de 6 richting Nation zorgt ervoor dat je binnen het uur op het bordes van Palais de Chaillot naar de Eiffeltoren staat te kijken. De enorme rugbybal die er 7 weken geleden nog in hing was inmiddels verdwenen, maar voor het overige stond ie er nog steeds zo bij als altijd.

Een wandelingetje over de Seine, krentenbol-met-Wicky onder de toren, duiven pesten, wandelingetje terug over de Seine. Bij Trocadéro weer de metro in en binnen het uur sta je weer met je neus tussen de Disneymerchandise. Ik heb het Guinness Book nog niet gemaild maar voor het kortste bezoek aan Parijs in de geschiedenis komen we vermoedelijk wel in aanmerking :-) Ach, de Eiffeltoren is meer dan voldoende voor kids van 4 en 5. Met die 2 paar kleuterbenen de Champs Elysées afstruinen leek ons meer iets voor over een paar jaar… Michal scoorde bij een van de talloze Afrikaanse snuisterijverkopers nog twee überkitscherige Eiffeltorensleutelhangers (op verzoek van de kinderen in goud uitgevoerd!). Net doen alsof je de goede man niet verstaat werpt in dit geval z’n vruchten af: twee voor de prijs van een. Ook al bedoelde de verkoper dat waarschijnlijk niet. Zo trots als een pauw hebben ze de rest van het weekend met deze mini-versie aan de rits van hun jas rondgelopen.

De zondag stond in het teken van het aftikken van de laatste nog niet bezochte attracties (en een 2e x in It’s a small world) én een bliksembezoek aan Disney Studios. Dit park (dat naar men zegt met het jaar interessanter wordt) heeft veel indoor-voorstellingen, wat kermisvertier in de openlucht en een aantal big thrills zoals de Nemo-achtbaan (wachttijd 120 minuten!!!). Het hoogtepunt in dit park was toch de Studio Tram Tour, waarbij je een kijkje achter de Hollywoodschermen kreeg. De set waarbij 200.000 liter water en een exploderende tankauto op je afkomen is erg indrukwekkend. Dat Jip in slaap viel tijdens het resterende gedeelte van deze tour zal ik er maar niet bij vertellen :-) Omdat de regen inmiddels met bakken uit de lucht kwam hielden we het rond een uur of vier voor gezien. Volgend jaar weer?

Ps: ‘Eurodisney’ mag je niet meer zeggen, want daar gaat onherroepelijk een streep door. Disneyland Paris is de enige correcte naam, naar het schijnt. Plus dat het in de voorpret ook een hoop verwarring sticht. ‘Papa, gaan we nou naar Eurodisney of naar Disneyland?’.

Méér foto’s alhier

383 | Lorre?

Het jaarlijkse uitje met de ‘club van Nijmegen’ resulteerde dit jaar in een bezoek aan het papegaaienpark in Veldhoven, gevolgd door een meer dan uitstekende barbecue. De immer groeiende kinderschare (de teller staat inmiddels op 7 maar over 2 maanden kunnen we daar overigens weer een bij optellen) vermaakte zich prima in het bosrijke park waar je meer papegaaien kon zien dan je ooit voor mogelijk hield. ‘Heb je 1 papegaai gezien, heb je ze allemaal gezien’, hoor ik u denken. Niets is minder waar. De een nog bonter dan de ander, met het gemeenschappelijke kenmerk dat ze verzot waren op het verorberen van de door de kinderen toegestoken nootjes. Onder de rook van Eindhoven Airport bleek het een meer dan geslaagde attractie, niet in de laatste plaats door de her en der aanwezige speelgelegenheden.

lorre!

Op de honderden papegaaien bleken er overigens slechts 2 te zijn die zin hadden in een hartig gesprek. Het begon veelbelovend toen een witgevederde vriend ‘hallo?’ krijste in de richting van Ewout. Al snel sloot een van zijn maatjes zich aan. Verder dan ‘hallo?’ zijn ze trouwens niet gekomen. Ondergetekende wist nog een bouwvakkers-gefluit te ontlokken aan een soort van kaketoe, maar daarmee was het hoofdstuk ‘communiceren met vogels’ wel afgesloten.

Afsluiting van de dag werd gevormd door de zonovergoten bbq in de tuin van Ewout en Milou, op steenworp afstand van het papegaaiengebeuren. Van A tot Z geregeld, zeg maar :-) Onder auspiciën van drie vrijwilligers (vuurtje stoken is toch een mannending, ook al ging het hier om een gasbarbecue) werd een stapel vlees klaargestoomd waar je u tegen zegt. Heel Veldhoven kon vandaag nog worden voorzien van een stuk vlees :-)

Meer foto’s hier!

382 | Fietsen

Het jaarlijkse uitje voor de oppas-opa’s en oma’s leidde dit jaar in de richting van de Veluwe. Met een keur aan fietsen (ik noem een tandem, een bakfiets en nog wat normale rijwielen) werd een heerlijk rondje over de Veluwse fietspaden gereden. Isa en Jip namen natuurlijk plaats in de bakfiets, comfortabel zitten op een bankje. De meligheid nam toe naarmate de tocht vorderde. Zo veinsden Harrie en Tonnie een vreselijk fietsaccident:

help!

Ik kan u geruststellen: bovenstaande tafereel is op Paul Verhoeviaanse wijze in scene gezet. Jammer genoeg kwamen er juist op dat moment geen andere fietsers voorbij; de aanblik van hun verbouwereerde gelaat was goud waard geweest. Isa en Jip vonden het overigens ook een kostelijke actie.

De dag werd afgesloten in Rheden, waar in de steeds dreigender wordende buitenlucht een overheerlijk diner werd genuttigd. En alsof het zo gepland was begon het pas te regenen toen we goed en wel in de auto op weg naar huis zaten.

Meer foto’s alhier.

381 | Dus…

Tja, wat kan ik zeggen na 2 maanden inactiviteit alhier? Sorry? Ik kan wel als excuus aanvoeren dat ik het erg druk had met het verhuizen van domeinen, met een badkamersloop, met een welverdiende vakantie in het Zuidfranse, met van alles en nog wat, maar daar schiet u weinig mee op. Sorry dus. Of had ik dat al gezegd…

Even recapituleren. Allereerst werd Jip 4.

Met een groot feest en een afzwaaiparty op de peuterschool werd zijn status van peuter naar kleuter getild. Kleine jongens worden groot. Vervolgens de badkamersloop. In 4 weken tijd werd onze badkamer half zo groot en onze slaapkamer 1/4 zo klein. Voortaan kunnen we apart douchen cq badderen en hebben we een wc met een vermaler (een bijzonder onsmakelijk concept maar het levert een amusant schouwspel op) omdat dat de enige manier was om de afvoer op een fatsoenlijke manier te regelen.

De dubbelbrede wastafel maakt het plaatje af. Beneden is de wc nu ook zwevend en binnenkort worden beide alu-plafonds geïnstalleerd. De finishing touch. Vermoedelijk is alle rommel nét opgeruimd als de dakkapellenmeneer gaat beginnen met 2 dakkapellen. Maar daarover tegen die tijd wel meer.

Goed, en toen werd het begin juli en was er plotsklaps de zomervakantie. ´t Werd dus Chabeuil, vlak bij Valence. 965 kilometers exact. Dat u even een beeld hebt. Camping Le Grand Lierne. Dik twee weken in de vouwwagen gebivakkeerd, veelal in gunstige atmosferische omstandigheden maar zo af en toe ook getrakteerd op een pittig buitje. Jip en Isa vermaakten zich kostelijk op de relatief kleine camping waar ze het ene na het andere vriendje slash vriendinnetje aan de haak sloegen.

Hoogtepunten van de dag waren natuurlijk de zwembadbezoekjes en de minidisco. Herinnert u zich deze klassiekers nog: de illustere Electronica´s met hun Vogeltjesdans en The Firm met Startrekkin´ in the USA? 17 x kwamen ze – stipt vanaf 20:15 – voorbij. Samen met Schnappie, the Music Man (‘pia pia piano’ , de kamperende lezer met kleine koters zal nu ongetwijfeld in polonaise vanachter zijn computer vertrekken) en meer van die meer dan prachtige evergreens.

Uitstapjes waren er natuurlijk ook. Valence, Combe Laval, de grotten van Choranche, de Hyper Casino, de McDonalds, de krokodillenfarm van Montélimar om er een paar te noemen. En natuurlijk ook even langs het Palais Idéal van de postbode Ferdinand Cheval. Papa’s held Spinvis maakte een tijdje terug een hoorspelachtig werkje over het leven van deze rare postbode, die geheel eigenhandig in 33 jaar tijd met op zijn postbestelroute gevonden materialen een paleis in elkaar metselde. Bij toeval bleek ’s mans levenswerk op een half uurtje rijden van onze camping te liggen.

Na 2,5 week was de koek op en inmiddels is de hele vakantiemeuk weer opgeruimd. De Trigano staat weer in de stalling en onze gedachten dwalen al weer af naar de vakantiebestemming van 2008. Wellicht iets dichterbij de kust, vanwege a) de iets grotere zekerheid op mooi weer en b) de iets grotere zekerheid van de aanwezigheid van de zee. Da’s het enige dat we namelijk gemist hebben. De rest was uitmuntend.

Voor de rest van de vakantiekiekjes klikt u alhier…