388 | Vuurdoop

Gepokt en gemazeld door de jarenlange ervaring met het in levende lijve zien van Cowboy Billie Boem en K3, werd het tijd om Isa en Jip eens kennis te laten maken met het échte werk als het gaat om concerten. En hoe kun je dat beter doen dan op een zonovergoten zondag naar het dito Amsterdam te treinen voor een popfestival! Ticket for Tibet is een leuk, kleinschalig popfestival dat de onderdrukking van Tibet door China aan de kaak stelt. Op het NDSM-werf in Amsterdam trad de creme de la creme van de vaderlandse popscene op.

Met 2 koters is het natuurlijk onbegonnen werk om tot 22.30 te blijven om maar niks van Blöf te missen (ik kan de O met een / erdoor niet zo snel vinden, sorry). Dat betekende dus even focussen op de Artiesten Waar Het Werkelijk Om Draait (laten we eerlijk zijn, Blöf kan papa sowieso niet bekoren). Dus werden ook o.a. Moke, The Scene, De Heideroosjes van tevoren al op de onhaalbare kaart gezet. Papa’s voorkeur ging met name uit naar de optredens van Agua de Annique, Postman, Racoon en (natuurlijk) Claw Boys Claw. Nou, dat is redelijk gelukt (op Postman na, die had afgezegd):


Peter TeBos (zanger Claw Boys Claw)

Anneke – Agua de Annique

Racoon voor een sessie in de KinkFM-tent (live op de radio) met Isa en Jip op de voorgrond :-)

Isa en Jip vonden het een geweldige dag. Rondsjokken langs skateramps, Tibetaanse tenten, drank ende versnaperingenkraampjes, sieradenmakers, frietkotten, sjouwende roadies, betalen met plastic muntjes; ze vonden het allemaal even interessant. In een poging om aan te geven waar het vandaag allemaal om ging hebben we ze maar verteld dat Tibet een arm land is en dat de mensen daar niet mogen zeggen wat ze willen. Het plassen in een Dixie leverde overigens nog de meest verwonderde gezichten op. Maar goed, als je even later Anneke van Giersbergen (vroeger van The Gathering maar inmiddels erg happy met haar eigen ensemble ‘Aqua de Annique’) vanop 5 meter afstand in papa’s nek mag bekijken, tja, dan zie je het sanitaire ongemak graag over het hoofd. Dat Jip af en toe zijn handen op zijn oren hield , dat heeft Anneke hopelijk niet gezien. Het was in ieder geval geen subtiele poging om de kwaliteit van het optreden te duiden; het was vermoedelijk iets te hard :-)

Het festival was uiteindelijk met 9500 bezoekers bijna helemaal uitverkocht. Laten we hopen dat de awareness rondom Tibet in de aanloop naar de Spelen alleen nog maar toe zal nemen en dat de lafbekken in de Nederlandse politiek nu ook eens hun rug rechten en een officieel statement maken in de richting van China.

Meer foto’s alhier

Oh ja: we zijn ook nog te zien op Nu.nl :-) Klik hier voor een videoverslag en let dan vooral op de eerste seconden: als de camera in volle vaart van links naar rechts zwaait zie je ons zitten. Papa in een blauw gestreept jasje en mama met een paarse sjaal om. Als de camera tot stilstand komt zit mama helemaal links in beeld.

Nagekomen bericht (dank, Armad!): we stonden vandaag schijnbaar ook nog eens in vol ornaat in de Metro. Klik hier en kijk of je ons kunt spotten.

387 | Zes!

Zes! Groot? Ja joh! Een stuk groter dan vijf in ieder geval. Foto’s zijn te zien alhier.

Oh ja; de tijdens Pasen ontstane discussie omtrent het wel en weer van de Here Jezus himself kreeg een ludiek vervolg dat zich focuste op de meer existentiële vraagstukken des levens:

Mama: God heeft Jezus gestuurd
Jip: Geloof ik niet
Isa: Die kwam uit Maria zijn buik, geloof jij dat?
Mama: Nee, ik ook niet
Jip: De mensen kwamen van de apen
Mama/Isa/Jip: Hahaha!
Jip: Was jij vroeger dan een aap?
Isa: Papa wel, met zijn apenbrilletje!
Mama: Nee dat duurde héél lang
Jip: Is opa dan een aap?