384 | Boem & Klaas


Cowboy Billie Boem – gezien in de Verkadefabriek – 25.11.07


Intocht Sinterklaas – 18.11.07

383 | Disney

Een weekendje Eurodisney Disneyland Resort Parijs vergt normaliter een dosis planning van heb-ik-u-daar. Een hotelkamer reserveren voor het kerstseizoen is iets dat je toch wel minstens een half jaar van tevoren moet doen, omdat je anders dikke kans hebt dat alle accommodaties zijn volgeboekt. Dus het was op zich wonderbaarlijk dat ik, toen ik vorige week eens voor de grap ging kijken wat de mogelijkheden waren, nog een kamertje vond in het Kyriad Hotel. Twee nachtjes, drie dagen toegang tot zowel Eurodisney Disneyland als Disney Studios. Niet een van ‘dé’ Disney hotels, maar wel quasi-officieel behorend bij het resort. Nog geen 5 minuutjes met de pendelbus, gelegen op de flanken van een prachtige groene vallei. Niet dat je daar veel aan hebt, want je zou wel aardig stom zijn om een smak duiten op te hoesten om vervolgens de hele dag vanuit je hotelkamer naar een meertje gaan zitten te kijken. En dus, een dikke week nadat we spontaan besloten om richting Parijs te gaan, stonden we op vrijdagmiddag voor de poorten van Disneyland.

Het is handig als je de weg weet. In de 15 jaar dat het park bestaat zijn we aardig bedreven geraakt in het rondsjouwen door de Eurodisney Disneyland-landerijen: met dit bezoekje kwam de teller op 5. De voorgaande 4 x vonden plaats in allerlei configuraties – met familie, met z’n 2tjes, tijdens de jaarwisseling van 1996 (of 1997, pin me er niet op vast) of ‘gewoon’ als dagtripje tijdens een lang weekend Parijs. Voor het eerst met de eigen kids is het echter een hele andere gewaarwording. Geen Big Thunder Mountain, geen Space Mountain, geen Star Wars, geen Indiana Jones. Niet dat ik zo’n achtbaanman ben trouwens; tijdens bezoek nr. 3 was ik zo stom om vlak na de opening van het park naar Space Mountain te sprinten. De rest van de dag was ik licht in mijn hoofd en in mijn voeten. Waardeloos.

Nee, dit keer lag de focus op het ‘kleinvermaak’. It’s a small world, Sneeuwwitje, Peter Pan, afijn, als u er wel eens geweest bent dan weet u waar ik het over heb. En natuurlijk de diverse (al-dan-niet verlichte) parades en de Candleabration (het ‘aansteken’ van het kasteel van Doornroosje). Op theatrale wijze worden dan de lichten van Main Street, het centrale plein en het kasteel gedoofd om vervolgens spectaculair weer te worden ontstoken. De kids waren er erg van onder de indruk.

Hoewel ik Eurodisney Disneyland Parijs geblinddoekt en met twee vingers in de neus voor u kan uittekenen vonden Jip en Isa het prachtig om af en toe zelf de plattegrond erop na te slaan. Op zoek naar bijvoorbeeld Buzz Lightyear’s rijdende laserschiettent, de vervanger van de (10 jaar geleden al oubollig aandoende) panorama-diashow in Discoveryland. Erg leuk. Ook het nieuwe theater in Frontierland waar Mickey’s kerstshow werd opgevoerd had ik nog niet eerder gezien.

Op zaterdagochtend werd overigens eerst even de RER gepakt richting Charles de Gaulle – Étoile. Een overstapje op de 6 richting Nation zorgt ervoor dat je binnen het uur op het bordes van Palais de Chaillot naar de Eiffeltoren staat te kijken. De enorme rugbybal die er 7 weken geleden nog in hing was inmiddels verdwenen, maar voor het overige stond ie er nog steeds zo bij als altijd.

Een wandelingetje over de Seine, krentenbol-met-Wicky onder de toren, duiven pesten, wandelingetje terug over de Seine. Bij Trocadéro weer de metro in en binnen het uur sta je weer met je neus tussen de Disneymerchandise. Ik heb het Guinness Book nog niet gemaild maar voor het kortste bezoek aan Parijs in de geschiedenis komen we vermoedelijk wel in aanmerking :-) Ach, de Eiffeltoren is meer dan voldoende voor kids van 4 en 5. Met die 2 paar kleuterbenen de Champs Elysées afstruinen leek ons meer iets voor over een paar jaar… Michal scoorde bij een van de talloze Afrikaanse snuisterijverkopers nog twee überkitscherige Eiffeltorensleutelhangers (op verzoek van de kinderen in goud uitgevoerd!). Net doen alsof je de goede man niet verstaat werpt in dit geval z’n vruchten af: twee voor de prijs van een. Ook al bedoelde de verkoper dat waarschijnlijk niet. Zo trots als een pauw hebben ze de rest van het weekend met deze mini-versie aan de rits van hun jas rondgelopen.

De zondag stond in het teken van het aftikken van de laatste nog niet bezochte attracties (en een 2e x in It’s a small world) én een bliksembezoek aan Disney Studios. Dit park (dat naar men zegt met het jaar interessanter wordt) heeft veel indoor-voorstellingen, wat kermisvertier in de openlucht en een aantal big thrills zoals de Nemo-achtbaan (wachttijd 120 minuten!!!). Het hoogtepunt in dit park was toch de Studio Tram Tour, waarbij je een kijkje achter de Hollywoodschermen kreeg. De set waarbij 200.000 liter water en een exploderende tankauto op je afkomen is erg indrukwekkend. Dat Jip in slaap viel tijdens het resterende gedeelte van deze tour zal ik er maar niet bij vertellen :-) Omdat de regen inmiddels met bakken uit de lucht kwam hielden we het rond een uur of vier voor gezien. Volgend jaar weer?

Ps: ‘Eurodisney’ mag je niet meer zeggen, want daar gaat onherroepelijk een streep door. Disneyland Paris is de enige correcte naam, naar het schijnt. Plus dat het in de voorpret ook een hoop verwarring sticht. ‘Papa, gaan we nou naar Eurodisney of naar Disneyland?’.

Méér foto’s alhier