381 | Dus…

Tja, wat kan ik zeggen na 2 maanden inactiviteit alhier? Sorry? Ik kan wel als excuus aanvoeren dat ik het erg druk had met het verhuizen van domeinen, met een badkamersloop, met een welverdiende vakantie in het Zuidfranse, met van alles en nog wat, maar daar schiet u weinig mee op. Sorry dus. Of had ik dat al gezegd…

Even recapituleren. Allereerst werd Jip 4.

Met een groot feest en een afzwaaiparty op de peuterschool werd zijn status van peuter naar kleuter getild. Kleine jongens worden groot. Vervolgens de badkamersloop. In 4 weken tijd werd onze badkamer half zo groot en onze slaapkamer 1/4 zo klein. Voortaan kunnen we apart douchen cq badderen en hebben we een wc met een vermaler (een bijzonder onsmakelijk concept maar het levert een amusant schouwspel op) omdat dat de enige manier was om de afvoer op een fatsoenlijke manier te regelen.

De dubbelbrede wastafel maakt het plaatje af. Beneden is de wc nu ook zwevend en binnenkort worden beide alu-plafonds geïnstalleerd. De finishing touch. Vermoedelijk is alle rommel nét opgeruimd als de dakkapellenmeneer gaat beginnen met 2 dakkapellen. Maar daarover tegen die tijd wel meer.

Goed, en toen werd het begin juli en was er plotsklaps de zomervakantie. ´t Werd dus Chabeuil, vlak bij Valence. 965 kilometers exact. Dat u even een beeld hebt. Camping Le Grand Lierne. Dik twee weken in de vouwwagen gebivakkeerd, veelal in gunstige atmosferische omstandigheden maar zo af en toe ook getrakteerd op een pittig buitje. Jip en Isa vermaakten zich kostelijk op de relatief kleine camping waar ze het ene na het andere vriendje slash vriendinnetje aan de haak sloegen.

Hoogtepunten van de dag waren natuurlijk de zwembadbezoekjes en de minidisco. Herinnert u zich deze klassiekers nog: de illustere Electronica´s met hun Vogeltjesdans en The Firm met Startrekkin´ in the USA? 17 x kwamen ze – stipt vanaf 20:15 – voorbij. Samen met Schnappie, the Music Man (‘pia pia piano’ , de kamperende lezer met kleine koters zal nu ongetwijfeld in polonaise vanachter zijn computer vertrekken) en meer van die meer dan prachtige evergreens.

Uitstapjes waren er natuurlijk ook. Valence, Combe Laval, de grotten van Choranche, de Hyper Casino, de McDonalds, de krokodillenfarm van Montélimar om er een paar te noemen. En natuurlijk ook even langs het Palais Idéal van de postbode Ferdinand Cheval. Papa’s held Spinvis maakte een tijdje terug een hoorspelachtig werkje over het leven van deze rare postbode, die geheel eigenhandig in 33 jaar tijd met op zijn postbestelroute gevonden materialen een paleis in elkaar metselde. Bij toeval bleek ’s mans levenswerk op een half uurtje rijden van onze camping te liggen.

Na 2,5 week was de koek op en inmiddels is de hele vakantiemeuk weer opgeruimd. De Trigano staat weer in de stalling en onze gedachten dwalen al weer af naar de vakantiebestemming van 2008. Wellicht iets dichterbij de kust, vanwege a) de iets grotere zekerheid op mooi weer en b) de iets grotere zekerheid van de aanwezigheid van de zee. Da’s het enige dat we namelijk gemist hebben. De rest was uitmuntend.

Voor de rest van de vakantiekiekjes klikt u alhier…