323 | Potje

Ik weet niet wat erger is: een vieze poepluier verschonen of een plak-drol uit het potje schrapen. In ieder geval is Isa sinds een week in de ban van het potje. Een middagje in haar onderbroek laten lopen leverde 3 plasjes op de bank op, en sindsdien is het goed gegaan. Mét nieuwe schildpadden-po en mét handige luierbroekjes die ze zelf aan en uit kan doen. De laatste twee dagen zijn er zelfs al plasjes gesignaleerd op de wc.

Isa vindt het geweldig: rende ze eerst gillend weg bij het woord ‘potje’, nu sjouwt ze hem overal mee naartoe. Jip is een goede motivator: elke milliliter plas en elke millimeter poep wordt met luid gejuich en geklap ontvangen, waarna we in optocht naar de wc gaan om het resultaat door te spoelen, hartelijk uitgezwaaid door met name Jip. ‘Daaaag…….. poep!’. Het stickerbeloningssysteem hebben we maar afgeschaft, want Isa was zo slim om een klein druppeltje te plassen en vervolgens een stickertje te vragen: vijf stickertjes zijn immers goed voor een kadootje. Maar omdat het zo goed gaat, mag Isa samen met papa zelf een kadootje uitzoeken in de speelgoedwinkel. Dat past wel binnen de begroting, want al die luiers die nu niet meer nodig zijn levert ons een klein fortuin op!

322 | Peuterspeelzaal

Eindelijk was het dan zover! Isa mocht naar de peuterspeelzaal. Heel stoer stapte ze samen met Siem naar binnen. Siem ontdekte een mega-vrachtwagen en was meteen verkocht. Isa mocht in de kring naast juffrouw Annie, maar halverwege was er even paniek en vluchtte ze bij mama op schoot. Ik vreesde het ergste bij het afscheid, maar Isa stond vrolijk aan het raam te zwaaien. En aan het einde van de middag werd ik lachend weer opgewacht. Er waren wel wat traantjes geweest tussendoor, maar Isa was goed te troosten met een boekje.

Ook de tweede keer was leuk. Isa deed het goed, totdat Siem het op een brullen zette. Tja, dan moet je solidair zijn met je buurjongetje. Als afleiding mocht Isa gaan schilderen en dat was natuurlijk een schot in de roos. Tussendoor ook nog een plasje op het mini-wctje met hulp van juffrouw Nellie en lekker buiten steppen op de speelplaats. Onze kletstante houdt haar mond stijf dicht, maar over een tijdje begint ze vast wel mee te babbelen. Voorlopig is het nog een beetje spannend, maar vooral reuze-interessant. Kortom: al stukken beter dan papa en mama: papa trok de eerste keer zijn arm uit de kom toen ie aan de deur stond te trekken dat ie naar huis wilde. En mama kon de verleiding van al dat mooie speelgoed niet weerstaan zodat ze stiekem de houtjes van hamertje tik mee naar huis smokkelde.

Nu Jip nog. Als de wachtlijst een beetje meewerkt zitten ze over een jaartje nog 3 maanden bij elkaar in de groep…

321 | Leve de vrijplaats

Hier stond een hele verhandeling over schoolbank.nl. Niet echt op zijn plaats op de website van de kids natuurlijk. Klik daarom hier om ’t op de juiste plek te lezen !

320 | Vlieg

Traditiegetrouw worden de eerste weken van januari vooral gevuld met het doorbladeren van dubbeldikke reisgidsen, kleurrijke brochures en saaigrijze prijsbijlagen. Volgens mij zit er een omgekeerde evenredigheid in: hoe saaier de bijlage, hoe hoger de prijzen. Maar dat terzijde. Dit jaar waren we er snel uit. Kamperen met 2 kids die elke ochtend om 6 uur wakker zijn ? Dacht het niet. Het moet wél leuk blijven en gezien de ervaringen van afgelopen jaar in een stacaravan hebben we besloten het kamperen nog maar een jaartje op te schuiven. Aangezien dit het laatste jaar is dat we nog in het préseizoen kunnen gaan en het vliegen dan nog betaalbaar is, vertrekt de familie ergens in het voorjaar naar Corfu. Alweer een soort van ‘homecoming’, want was het niet 14 jaar geleden dat papa en mama daar eens rondcrossten op een scooter (“is this the way to Paleokastriktas ?”, Bob :-).

Om het feest compleet te maken gaan we ook nog eens 15 dagen helemaal los op ‘all inclusive’ basis. Op Isa en Jip zullen ze weinig verlies draaien gezien hun eetpatroon, maar papa en mama gaan dat wel eens even compenseren. Kom maar hier met die tzatziki, dolmades en souvlaki. Zie hierzo.