288 | Hiep

Hiep hiep hoera ! Isa is 2 !

En Oma Miep 60 !

287 | Consultatieleed

Wie dacht dat het consultatiebureau alleen voor 0 tot 4-jarigen is, heeft het mooi mis. Mama’s worden namelijk gratis mee betutteld.

De vorige keer had ik vast een aangezichtsverlamming gehad (nee, sorry, ik ben helaas niet helemaal symmetrisch. Maar bedankt voor de diagnose, ook namens mijn zelfvertrouwen). Deze keer was mama beslist ziek. Nee? Dan toch minstens oververmoeid, met die witte kleur en die wallen. Ook niet? Nou, ik zag er wel erg slecht uit dan. Tot drie keer toe.

Het volgende slachtoffer was Jip. Hij was wel erg humeurig en stil. Nou ben ik slechts een oververmoeide moeder, maar ehh…. zou dat niet komen omdat hij ziek is geweest?
Ook was hij niet goed genoeg gegroeid en had hij nu toch wel uit zichzelf moeten gaan staan. En ik gaf toch zeker wel de pap uit een bordje? En het drinken uit een gewone beker?

Isa telde 10.4 kilo en dat is niet veel voor een meisje van bijna 2. Dat weet ik ook wel. Over 2 weken mag ik daarvoor naar de verpleegkundige. Zij heeft vast wel tips. Zoals: probeer eens zelfgemaakte soep met extra veel groente? En dat meehelpen tafeldekken beslist leidt tot meer eten? Als Isa prei in de soep ziet drijven, zal ze vast mee helpen afruimen, dat wel.

Kortom: het was een leuk bezoekje. Tel daarbij op een driftbui van Isa in de kleedkamer van het zwembad, een van boven en onder leeglopende Jip en een hongerstaking van zowel Isa als Jip en de off-day was compleet.

Er was een zak paaseitjes en een veel te duur nieuw spijkerjack voor nodig, maar ik ben er inmiddels weer over heen.

Morgen is Isa jarig, hierdepiep hoera! En iedereen die ook maar een verkeerd woord zegt, zet ik op straat. Zo!

286 | Mooi

Isa heeft met haar bijna 2 jaar al beter in de gaten hoe het werkt dan papa. Die komt niet verder dan: ja, leuk. Maar had je niet al zoiets? Isa is een stuk enthousiaster als het om mode gaat. ‘Mama mooie jas aan’, zei ze gisteren ineens. Zomaar. Dat de jas een oude fleecetrui was, doet er even niet toe. Ook niet dat vervolgens alles mooi was: ‘Isa ook mooie jas. Sokken mooi. Ooooohhhh…… mooie trui Isa’.

Ook het passen van nieuwe kleding doet Isa een stuk beter dan papa. Alles met een kaartje er aan moet gepast worden. En natuurlijk is alles mooi, en is Isa bereid om een stukje te lopen, om te keren, een rondje te draaien, en nog een, en nog een, en nog een. Ik geniet er maar van, want over een jaar of 12 roept Isa vast iets anders.

285 | Vroege vogel

De tijden dat Isa de klok rond sliep liggen ver achter ons. En ook de tijden dat we gewekt werden met vrolijk gezang en gebabbel. 5:15 was het vanmorgen:

Maaamaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhh! Uit! Uit!
Nee Isa, je moet nog gaan slapen. Het is nog nacht.
Hier is je speen. En de aap. En de beer. Ja, de andere beer ook.
Nog een kus. Zo Welterusten.
Waaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhh!
Hee. Slapen dametje. Iedereen slaapt nog. Mama, Jip, opa, oma, Siem, Niek, Fleur, Iris, Merel, Luka, Noah, Isaï…
Nou gaan slapen….
Waaaaaahhhhhhhhhh!
Wel potverdorie. Nee, je mag niet uit bed. Je moet gaan slapen!
Waaaaaaahhhhhhhh!
SLAPEN!
WAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHH!

Om 6:15 uur hebben we de strijd maar opgegeven. Jip was ondertussen ook wakker. Om 7 uur zaten papa en – een overigens erg chagrijnige – Isa al aan het ontbijt. Lekker Isa, we gaan een boterham eten. NEEEEE! SLAPEN! ……..

Voor iedereen die er nog over na moet gaan denken: van zaterdag op zondag gaat de zomertijd in. De klok gaat een uur vooruit. Het wordt een uur later donker ’s avonds. En dat betekent dat 5.15 uur 6.15 uur wordt. Toch?

284 | Voorwaarts

Onze Jipster (zoals hij liefkozend wel eens wordt genoemd) heeft het behaagd om op twee opeenvolgende dagen maar eens een aantal zaken fatsoenlijk aan te pakken. Allereerst de truc om vanuit ligstand te gaan zitten. Oma Miep kwam gisteren zijn kamertje in en trof het heerschap op bijzonder verrassende wijze aan. In zitstand. Natuurlijk erg goed geluimd, dat begrijpt u wel. Hij wordt immers zo langzaamaan al een Grote Jongen, vindt ie zelf. ooPa Harrie kwam in de loop van de middag kijken en moest meteen aan het werk van oma. Het bedje staat nu dus in zijn laagste stand. De dag erop (vandaag dus) vond ie het wel tijd om eens een stukje in de goede richting te gaan voortbewegen. Het was wederom de truc met een bal die het ‘m deed. Geen Nijntjebal deze keer, nee gewoon een voetbal(letje). Jip kruipt. Het is gedaan met de rust.

283 | Jippie au

Nee, we hebben Jip niet weer ergens van af laten kieperen. Ook geen tweede zesde ziekte, maar een vervelend griepje. Buikpijn, koorts en ‘pugen’ zoals Isa het noemt. Het begon zondagavond, en om het ‘gepuug’ direct op te kunnen vangen mocht ie lekker bij ons in bed. Jip vond het allemaal erg grappig en had tussendoor de grootste lol. Vandaag veranderde onze stoere vent in een zielig vogeltje met rode wangetjes.

Dokter Isa was ondertussen druk bezig met het wegkussen van alle pijntjes, dus wie weet hebben we er binnenkort een zielig vogeltje bij.

282 | Stom ?

Een kind dat steeds meer begint te babbelen en een tikkie bijdehand begint te worden levert vermakelijke dialogen (en soms zelfs al discussies) op. Zo denkt Isa bijvoorbeeld dat haar vader en moeder er voornamelijk zijn voor hand- en spandiensten. Mevrouwtje zit op haar mini-fauteuil naar de Berenboot te kijken (dat tegenwoordig stukken minder interessant lijkt dan toen papa zelf klein was, maar dat terzijde) en laat haar beker vallen. Het ding ligt op pak ‘m beet een centimer of 10 van haar vandaan. ‘Papa pakken ? Isa niet bij’. Of dat even geregeld kan worden. Papa is niet de beroerdste, maar dat soort verzoeken gaan er bij hem niet in. Kom je dat even haarfijn uitleggen, kijkt ze je quasi-verontwaardigd aan om er aan toe te voegen: ‘Papa ook sokke aandoen?’. De ene sok zat om haar voet, de andere lag netjes naast haar beker op de grond. Of ik dat ook even wilde organiseren. De brutaliteit ! En ze is nog niet eens 2 !

Dat het niet altijd even lollig is om de zich steeds verder ontwikkelde taalvaardigheid van je dochter te volgen bleek vanmorgen ineens. Ik kreeg het 1e scheldwoord naar m’n hoofd geslingerd. ‘Tomme papa’. Zo maar ineens. Ik zat een boterham te eten en Isa las een boekje. Ik deed niet eens iets stoms (deze keer niet, toevallig) ! Na amper 2 jaar is het dus zover. Papa is stom. Daar is papa mooi klaar mee. Kijken hoe stom papa wordt als ie Isa’s kadootjes a.s. zondag achterhoudt :-)

281 | Omgekeerde jukebox

Hoe lekkerder het eten, hoe minder aandacht er nodig is. Wanneer Isa een bakje sippies krijgt, kan er nog net een ‘dankuhwal’ vanaf. Daarna rent ze naar de andere kant van de kamer, bang dat papa en mama iets van de buit af gaan snoepen. En vervolgens is het enige wat we de volgende 10 minuten horen: lekker!
Anders is het met de groente, vlees en aardappelen. De eerste hapjes gaan er soms nog wel in, en de laatste ook in het vooruitzicht van een bakje yoghurt, maar daartussen…
Dus proberen papa en mama alles om toch nog iets naar binnen te schuiven. Hapjes voor opa, oma, vriendjes, vriendinnetjes, zwemjuffrouwen? No way, die kunnen toch zeker zelf wel eten? Maar gelukkig is daar altijd nog ‘Idol mama’. Onder het motto: u eet, wij draaien levert elk hapje voor Isa een liedje op. De top drie bestaat op dit moment uit ‘Manesijn’, ‘ A-ja-Jippie’ en ‘Zag twee beren’. In diverse uitvoeringen: hieronder de versnelde versie met gebaren.


Isa weet de jukebox aardig te manipuleren. Want waarom zou je je eten binnenhouden als het liedje al gezongen is? Hihihi, hahaha, ‘k stond erbij en ik keek….naar een uitgespugd stukje hamburger.

280 | Stoere Jip

Wat heeft Jip wat Isa niet heeft?
1. Een boontje gegeten.
2. De zesde ziekte gehad: de 2 dagen koorts werden gevolg door rode vlekjes. Die waren van korte duur, maar ‘t is wel de eerste kinderziekte die we af kunnen strepen.

279 | 1-1

Wat papa kan, kan mama ook. Oftewel: Jip heeft zijn tweede valpartij overleefd. Van het bed deze keer, en da’s goed voor een half metertje richting grond. Weer boem en weer even auw, maar verder niks aan de hand. Op Isa heeft het deze keer niet zoveel indruk gemaakt, die had het te druk met zichzelf. Om snel bij Jip te komen moest ik Isa even aan de kant zetten (ook boem dus). Met dank aan koetjesreep was het drama snel voorbij. Jip’s humeur was vanmiddag buitengewoon goed, dus de volgende keer gaan we voor de commode. Ach, je wordt een stuk relaxter met een tweede hè? :-)