144 | Nat

Isa zit sinds een paar weken op zwemles. ‘Ze zit onder zwemmen’ zouden we vroeger in Heesch gezegd hebben. Samen met Fleur wordt het Berlicumse zwembad onveilig gemaakt. Het bevalt de dames bijzonder goed: het is dolle pret in het chloorwater. Komende week krijgt ze zelfs al haar 1e diploma. Joost mag weten waarvoor. Reddend zwemmen heb ik haar nog niet zien doen, watertrappen is nog niet behandeld in de les, om over bordjes opduiken maar helemaal te zwijgen. Ik heb gisteren haar tijden eens geklokt maar zelfs Jochem Uytdehaage is sneller. En dat wil wat zeggen want die zit met een enorme post-olympische depressie.

Het moet dus iets anders zijn; een diploma voor inzet of zo. Of wellicht voor met-gestrekte-armen-en-platte-handjes-op-het-water-slaan-zodat-papa-zijn-camera-nat-wordt. Dat lukt in bad immers erg aardig, dus ik neem aan dat dat tijdens de zwemles geleerd is.

143 | Humeur

Of het de doorbrekende tandjes zijn of de doorbrekende eenkennigheid, Joost mag het weten. Zolang er gespeeld wordt is het feest, maar zodra de meespelende partij (wij dus) ermee ophoudt is het hommeles. Een paar meter van haar weglopen wordt niet echt op prijs gesteld. Gelukkig hebben we dan nog het spel ‘brilletje’. Dan hou ik mijn bril even voor haar ogen. Die veranderen dan meteen tot smalle spleetjes, vergezeld van een brede glimlach. Dan is het weer (even) goed ! Misschien moet ik ‘m roze verven ?

142 | Lente

Volgens mij is de lente in aantocht want Isa’s tandjes komen als krokusjes door. Nummertje 7 is nu gesignaleerd.

141 | Zwangerschapsgym

Tijdens de cursus kwamen we niet verder dan wat puffen en buikademhalen, maar met het reunietje kwam de ware betekenis van het woord gym naar boven. Zet maar eens zes babies van een maand of 10 bij elkaar. Een hoop gekruip en gekronkel (ook door de mama’s!). Isa vond het geweldig, die baby-collega’s zijn weer eens wat anders dan al die volwassenen die achter je aan kruipen. De eerste contacten waren dus heel snel gelegd. Qua sociale vaardigheden moet Isa toch nog wat beter haar best doen: haren trekken, bijten (of waren dat kusjes!), speelgoed afpakken. Waarom mag ik niet op die baby klimmen, dat doe ik bij papa toch ook altijd?

Kortom: het was erg gezellig en inspannend, op naar de volgende keer.

140 | Sneak

Geniet nog even van de layout van deze site. Met ingang van ‘weldra’ zal deze site er heel anders uit gaan zien. Naturlijk niet wat betreft het dagboek en fotoboek, maar met kindje #2 op komst is de site alvast wat aangepast. Ook het adres van deze site zal veranderen. Geen paniek: via isa.roelenmichal.com zal u automatisch worden doorgestuurd.

139 | Neus

Op mama’s verjaardag ziek zijn is geen lolletje. Koorts, genies, gesnotter, gesnurk (echt waar) en vooral een loopneus waren de typische kenmerken van Isa de afgelopen dagen. Maar het heeft ook wel iets. Zo’n hulpeloos kind dat geen benul heeft wat ‘r overkomt, je radeloos aankijkt wanneer ze niet door haar neus kan ademen én op de speen zuigen tegelijkertijd of zacht snikkend met haar wangetje tegen mijn wang gaat liggen wanneer ze voor de 100e keer wakker is geworden… En samen naar TellSell kijken om 3 uur ’s nachts is ook best leuk. Wist u dat de Tuxedo-roller een heel kek verfinstrument is ? De verf gaat direct ín de roller, waardoor druppen uitgesloten is. Ik heb het Isa geprobeerd uit te leggen, maar toen sliep ze al weer…

138 | 32

137 | Snot

Ja, wat wil je ook als papa de griep heeft gehad. Dikke kans dat dochterlief ook loopt (nou ja, kruipt) te snotteren. Het druipt er aan alle kanten uit, zullen we maar zeggen. Voordat ik nog plastischer wordt kan ik u melden dat papa ondertussen weer helemaal boven water is. Helemaal fit om zijn jammerende dochter lekker laat op te laten blijven omdat mama natuurlijk haar rust hard nodig heeft voor baby #2 die deze week inmiddels de respectabele lengte van 25cm heeft behaald. Isa snottert ‘as i write’ mijn broekspijp vol, vergezeld van een brede glimlach. Tegenstrijdig wellicht, maar het niezen is schijnbaar een grote hobby van haar geworden. En dat deed ze vandaag ongeveer 200 keer, dus zij kon haar lol wel op !

136 | Stil aan de overkant

Het is deze week angstvallig stil hier. Niet dat Isa niks meer meemaakt, maar meer omdat Papa met griep thuis zit. De fut om weer wat interessants te melden of om nieuwe foto’s te plaatsen is er even niet. Komend weekend hopelijk weer wat nieuws, want Papa is in ieder geval weer wat aan de beterende hand.

135 | Wit

Voor het eerst zag Isa sneeuw. De verwondering duurde ongeveer een klein minuutje. Een enkele ‘ohh’ en ‘aahh’ en hop, verder met de Dagelijkse Dingen. Na een half uurtje bleek de aanblik van de winterse tuin toch wat losgemaakt te hebben.

Precies zoals je op wintertafereeltjes ziet waarop kleine kinderen leren schaatsen met behulp van een stoel, zo zag papa ineens de rugleuning van een eettafelstoel tegenover zich bewegen. Van rechts naar links, een metertje of 2. Haar rondetijden zijn nog niet van een dusdanig kaliber dat ze medio januari kan meedoen aan de skate-off voor een plaatsje op het WK Allround, maar er zit beweging in. Nu nog uitleggen dat de door haar gebruikte techniek eigenlijk alleen toegepast mag worden bij het leren schaatsen…