125 | Baby !!!

Hoera ! Heuglijk nieuws op deze laatste vrijdag van november: er is weer een baby geboren ! Isaï Lammertsma is de naam en het mannetje werd om 12:45 uur vanmiddag geboren in het Carolus-ziekenhuis in Den Bosch. Qua naam is het bijzonder gemakkelijk wanneer Isa en Isaï bij elkaar zijn. Ze zullen namelijk allebei wel reageren als je Isa roept. Dat scheelt een hoop geschreeuw :-) Het is mannetje nr. 3 voor Liesette en Eduard en samen met Luka, Noah en papa Eduard vormt Isaï al bijna een half voetbalteam. Vanavond even langs en mogelijk morgen al een ‘sneak preview’ op deze site ! Van harte gefeliciteerd !

124 | Bulten

Hoe leg je zo’n kleintje uit dat wanneer je je zo graag wilt optrekken aan alles wat zich op schouderhoogte bevindt je een probleem kan hebben wanneer je weer naar vloerniveau wilt afdalen (dat was een lange zin, hè) ? Niet dus. Dat resulteert in America’s-funniest-home-video-achtige taferelen. Bob Saget zou er jaloers op zijn. Voorover, achterover, zijwaarts, de richting is om het even: vallen doet ze in elke willekeurige windstreek. Vaak weet ze de val nog te breken door een armpje uit te steken, maar we kunnen u melden dat de 1e tand-door-de-lip inmiddels al is gesignaleerd.

Isa heeft na het kruipen nu immers het staan ontdekt. En dat gaat steeds sneller en op de meest exotische locaties. Zo wist ze gisteren te gaan staan onder de 2e traptrede. Nu weet ik niet hoe goed u thuis bent in de anatomie van de gemiddelde trap, maar die van ons laat vrij weinig ruimte onder zijn 2e trede om onder te gaan staan.

Op de foto kruipt ze op de locatie waar ze dus gisteren besloot te gaan staan. U ziet zelf dat dat een schier onmogelijke actie is. Toch lukte het mevrouwtje. En ze keek er heel kek bij. Ik memoreerde dat ze nu sprekend leek op een medewerkster achter de toonbank in een friettent en bestelde tussen neus en lippen 1 grote friet speciaal en een frika(n)del speciaal. Dat resulteerde slechts in een flauw onbegrijpend glimlachje en een harde bons. De glimlach was leuk, de bons iets minder. De spagaatstand van haar benen die haar zo handig onder de trap staande had gehouden was overgegaan in een glijbeweging waarbij beide benen in tegenovergestelde richting bewogen. En dat gaat niet. De friettent ging voortijdig dicht, zullen we maar zeggen.

De dikke tranen verdwenen overigens als sneeuw voor de zon toen ik de nieuwe gratis DVD van Aca & de Munnik liet zien. Gratis in de zin van ‘gratis bij de nieuwe cd’, voordat u overenthousiast naar uw platenboer huppelt. Sprakeloos bewonderde ze de verrichtingen op tv en met name tijdens het nummer ‘De Kapitein deel 2’ werd er lustig op los geswingd. Totdat ze in haar enthousiasme tegen het tv-meubel opklom en met een bons tegen het laminaat stuiterde. Kon het troosten weer van voren af aan beginnen. Maar daar moet ik maar aan wennen…

123 | Bonen

Waarom veel mensen een vies gezicht trekken bij het voorproeven of temperatuurchecken van babypotjes-voeding is me een raadsel. Okee, de Olvarit bloemkool is nog te goor voor de GFT-bak, maar verder is het gemiddelde potje aardig te pruimen. Nr. 1 is onbetwist de bruine bonen/appeltjes/rundvlees-melange. Een uitgelezen mix van hartig en zoet. Alleen jammer van de kleur. En van het formaat. Voor papa zou een driekwart-liter pot wel een uitkomst zijn.

Isa krijgt er ook geen genoeg van. Hoewel deze foto suggereert dat ze zojuist haar maaltijd heeft genuttigd vanaf een bordje en met mes en vork kunnen we u geruststellen. Nix trucage, ’t is gewoon mama’s bord. Het B(ruine bonen) A(ppeltjes) R(undvlees)-potje is buiten beeld verorbert. Maar wacht maar tot ze door krijgt dat dat kekke smaakje van de appeltjes afkomstig is en niet van de bruine boontjes. Haar eerste bruinen-bonen-púúr zal me een feestje geven.

122 | Lef

Het kruipen is niet interessant genoeg meer. Dat gaat steeds sneller en gecontroleerder. Bleef ze tot voor kort gewoon stilstaan (nou ja, staan; stilkruipen is een beter woord) bij het treffen van een obstakel, nu duwt ze dat obstakel weg of gaat er met een bochtje omheen. De plastic boxen waar haar speelgoed in zit vormen nu een grotere uitdaging. Het kruipen is gedegradeerd van doel tot middel. Het doel is nu dat éne leuke speeltje uit de plastic box trekken. Daarbij is het handig dat je je op kunt trekken tot stand en dat heeft ze nu dus onder de knie.

Waarbij het ons onmiddellijk duidelijk werd dat wieltjes onder zo’n box tot vermakelijke (voor ons) taferelen kunnen leiden. Het gezichtje dat ze trekt bij het te pakken krijgen van het speeltje is prachtig, maar wanneer er per ongeluk beweging in de box komt en ze met man en macht haar evenwicht probeert te bewaren is zo mogelijk nóg leuker !

update: het bedje is inmiddels gemaakt door oPa Harrie. Hulde !

122 | Kaduuk

Michal belde me op het werk: ‘zeg hoe moet ik Isa’s bedje verlagen ?’. Isa zat rechtop en had schijnbaar aanstalten gemaakt om eens uit bed te gaan klimmen. Dus moet de bodem (wederom) omlaag. Aldus in de middagpauze toch maar even naar huis gereden om een en ander te realiseren. De middagpauze duurde echter wat langer dan gepland. Met als bijzonder resultaat een kapot bedje en een slaap-vervelende Isa. De schroeven waarmee de zijkanten aan de voorkant zijn vastgemaakt zitten met een ingenieus in-het-hout-geslagen moertje vast. Alleen bijzonder jammer dat met het losdraaien van de schroef ook de moer los kwam en ging meedraaien in het dolgedraaide hout. Ergo: de schroef kwam niet los en aldus ook niet de bedzijkant. Het behulpzame tangetje bracht alleen maar meer onheil: een van de moertjes brak af. Aldus heeft Isa nu ook een probleem. De komende dagen heeft papa vanwege concertverplichtingen immers geen tijd. Ergo ergo: Isa slaapt 2 nachtjes in haar campingbedje. Mensen met tips omtrent deze constructie: het gastenboek staat voor u open. Ook mensen die kunnen vertellen hoe in hemelsnaam deze constructie heet (een-in-het-hout-verzonken-moertje met uitklapdingetjes die uitklappen en zich in het hout zetten als de schroef wordt aangedraaid) zijn van harte welkom. Als ik een benaming heb, sta ik zaterdag niet zo voor aap bij de Praxis…

121 | Mobiel

Een drukte van belang dit weekeinde. Zaterdag op bezoek bij de 2 dagen oudere Luuk (Eijkemans), zondag naar Elze (v.d.Heuvel). Beide bezoekjes waren weer een lust voor het camera-oog, kijkt u maar op de fotopagina.

Tussendoor moest het kruipen worden geperfectioneerd en voor het eerst aardappeltjes worden geproefd. Die trouwens gewoon naar wortelen smaken omdat ze daarmee gezellig in 1 potje zitten. Ze lustte er wel pap van (en zo ziet het er ook uit overigens). Het kruipen werd al een toefje spannender gemaakt door de salontafel te gaan beklimmen. Daarin bevinden zich namelijk alle leuke boekjes van Isa en laten die nu net op kruipooghoogte liggen. Zo gezien zo gedaan: het is dat de boekjes niet hoger lagen anders was madam er even bij gaan staan. ‘Dat kruipen heb ik nu wel gezien’ leek ze te willen zeggen. Maar papa en mama hebben het voorlopig al druk genoeg met dat kruipen van hun dochter…